Houthakken en mindfulness

Ik heb nogal eens last van een vol hoofd. Veel werk, veel afspraken, dingen te doen, druk en weinig pauze. Dat vind ik op zich heerlijk, ik vind zoveel dingen leuk! Maar soms krijg ik na een volle dag mijn hoofd niet goed leeg. Dan blijf ik maar denken aan alles wat die dag is gebeurt en wat ik allemaal nog moet en wil doen. Tot rust komen lukt dan niet. Ik heb daar verschillende dingen voor bedacht en ontwikkeld die me daarbij helpen. Sporten en mediteren bijvoorbeeld. Liefst elke dag. En soms een dagje erop uit, zoals met houthakken. Niets zo heerlijk als na een drukke werkweek een dag het bos in en met mijn handen bezig zijn. Buiten in de natuur, zonder klok of afspraken op tijd en samen met familie en vrienden. We maken daar een dagje van met hapjes en drankjes, een kampvuurtje, gezelligheid.

Waarom is dat nou zo lekker, zo’n dagje houthakken? In de eerste plaats is het in de natuur. Alle zintuigen worden geprikkeld met geuren en geluiden die je normaal niet hebt: fluitende vogels, boslucht, soms wind, regen of onweer (en dan blijven we gewoon buiten doorwerken).
Het is een heel andere omgeving dan mijn werkplek of huis of sportschool. Als ik daar ben, heb ik altijd wel iets te doen. Buiten in het bos in principe niet. Ja, ik wil wel lekker hout hakken, maar het hoeft niet, er hoeft niets af, ik doe waar ik zin in heb. Soms zagen, soms hakken, lekker pauze tussendoor. En het werk is zo zwaar, dat ik vanzelf moe wordt en wel wil uitrusten. Of een van de anderen heeft behoefte aan pauze en roept me erbij. Dan zitten we lekker wat te eten of drinken, we kletsen wat en genieten van de zon. Gezellig en echt ontspannen.

Onder het zagen en hakken kletsen we ook wat af. Vorige keer had ik het met mijn broer over drukte op het werk en mindfullness. Wat dat nou is, en waarom het schijnt te helpen tegen stress. Ik wist er wel wat van, maar ook niet alles. ‘Volgens mij heeft het te maken met je hoofd erbij houden bij de dingen die je doet. Aandacht, achtzaamheid. Je bewust zijn van je ervaringen, gevoelens en gedachten. In elk geval iets wat je hoofd op pauze zet’, zei ik.

En toen sloeg ik mis. Precies met de bijl naast het houtblok. ‘Je moet wel je hoofd erbij houden’, grinnikte  mijn broer, anders lukt het niet. ‘Dát is nou mindfullness’, grapte ik. We moesten er samen hard om lachen. En het is min of meer waar ook. Daarom krijg ik mijn hoofd zo goed leeg van met mijn lijf bezig zijn. Vooral als dat lekker buiten is, met de mensen waarvan ik hou. Een dagje anders. En na zo’n dag kom ik altijd helemaal moe en rozig thuis. Verzadigd van de rust, gelaafd aan het eten en drinken, genoten van de mensen. En met een leeg hoofd. Dan kan ik mijn drukke leven weer aan.