Paaseieren, traditie en buikpijn

Een week na Pasen zit ik met de laatste chocolade-eitjes op de bank. In mijn koelkast liggen nog steeds wat restjes van de paasbrunch van vorig weekend. Met elke hap van een eitje of iets anders, denk ik met veel plezier terug aan afgelopen weekend. Paasbrunch met de familie. Al jaren traditie, bij mij thuis, met een overdaad aan lekkere dingen, gezelligheid, een wandeling en een potje Kolonisten van Catan.

Tradities: een mooi gegeven. Tenminste zolang ze naar vrije keus zijn en niet vol zitten met opgelegde regels. Vroeger had ik een hekel aan bepaalde tradities: Kalkoen met de Kerst (ik was vegetariër), tweede paasdag naar oma (waarom? Ik blijf liever thuis). Traditie om de traditie, vasthouden aan het oude, tradities door andere gemaakt, daar hou ik  niet van. Maar wel van nieuwe tradities, die ik zelf (mee) maak. Een traditie die je deelt met anderen verbindt je met elkaar. ‘Dit doen wij (altijd) samen’. Je kijkt er naar uit, verheugt je erop en je geniet ervan.

Tradities kun je hebben als gezin, familie, maar ook als land. Nederland kent een aantal tradities, vaak hangen die samen met feestdagen zoals Sint, Kerst, Koningsdag. Vieren van deze feesten gebeurt op een manier die vooraf bekend is. De grote lijn ligt vast, maar per gezin of zelf kun je variëren. Toen mijn kinderen nog klein waren, merkte ik dat tradities en jaarfeesten houvast gaven. De volgorde van de feesten was duidelijk: na Sint komt Kerst, en dan Oud & Nieuw, carnaval, Pasen. Zo ging steeds het jaar rond. Bovendien wisten ze wat ze mochten verwachten: met Sint mocht je je schoen zetten, met Kerst gaan we naar oma, met Oud & Nieuw mag je opblijven. Zo geven tradities houvast en verbinding. Samen met je familie of vrienden op een gezellige manier een bepaalde tijd doorbrengen.

Wat maakt tradities nu zo leuk?
Je weet wat er komt, je kunt je erop verheugen, we doen het samen met mensen waar we bij willen horen. Kenmerken van traditie:

* vaste tijdstippen en volgorde
Nou, daar voldoen we wel aan met mijn paasbrunch. We beginnen om 11 uur. En altijd dezelfde mensen komen altijd een half uurtje later. Dan eten, paaseieren zoeken, wandelen, spelletjes.

* betekenis geven
De betekenis is dat we met de familie samen zijn. Wij horen bij elkaar. Er is ruimte voor nieuwe aangroei:  Nieuwe gasten zijn welkom: de verkering van de oudste, de nieuwe partner van die ene neef, een pleegdochter. Ruimte voor verandering en meegroeien.

* iedereen betrekken
Ieder heeft zijn taak. Nicht brengt de paastakken mee, broer zorgt voor een paashaas voor iedereen, dochter bakt paaskoekjes.

* gebruik van zoveel mogelijk zintuigen
Alle zintuigen zijn volop betrokken. Het eten smaakt en ruikt lekker, er is kleur met bloemen, versiering, geverfde eieren. Er is muziek, gepraat, gelach. En we voelen ons prettig.

En teveel eten, dat is ook traditie… want ik haal altijd teveel eten in huis. Er moet zeker genoeg zijn. En met Pasen sluit ik mijn voorjaars-detox af, dus alles wat ik wekenlang niet op heb, komt in huis en op tafel.

De week erna eet ik alle restjes op. Meestal is dat veel zoetigheid. Een beetje buikpijn hou ik er wel aan over. Maar dat weegt niet op tegen het vieren en terugkijken op deze mooie traditie.