de tijd vertragen

‘Wat is het plan voor vandaag?’ vroeg mijn broer op een ochtend in de vakantie. En ik hoorde mezelf zeggen: ‘ik heb geen plan.’ Bijzonder, vond ik zelf. Ik heb namelijk nooit geen plan. Altijd actief, er is altijd wel iets te doen, en er zijn genoeg dingen die nog ‘moeten’ (van mijzelf). Onkruid wieden, dat ene boek lezen, foto’s uitzoeken…. Om maar niet te spreken van alle klussen die nog op mij liggen te wachten in mijn nieuwe huis.

In mijn vakantie is mijn uitdaging dan ook altijd, om al die plannen in mijn hoofd en de ‘actieve’ stand van mijn lijf, uit te zetten. Ondanks dat ik het heerlijk vind om bezig te zijn, doelen te stellen, te sporten, klussen en mezelf verder bezig te houden, merk ik dat het goed voor me is om dat af en toe juist helemaal niet te doen, mijn batterij weer op te laden. En dat gaat het beste als ik de tijd vertraag.  De hectiek loslaten, niet plan op plan en actie op actie stapelen, maar dingen langzaam doen, genieten van het moment, eens voor me uit staren.

Je lichaam heeft 2 standen: actie en ontspannen. Vaak krijgt het actiedeel de overhand. Daarmee bouwen we stress op. Door het jaar heen nemen we te weinig rust, slapen te kort, ontspannen te weinig. Eigenlijk versnellen we de tijd, door te veel te doen in te weinig tijd. Dat gaat zo op het werk, waar nog van alles af moet. Maar ook thuis: na een drukke dag moet er toch nog worden gekookt, afgewassen, gestofzuigd.  Al die actie en te veel doen, maakt dat we te weinig tijd hebben om alle gebeurtenissen en indrukken van de dag goed te verwerken. Onze hersenen (en ons lijf) draaien overuren.

Als het goed is, compenseer je dat in het weekend. Eens goed bijslapen, uitgebreid (en ontspannen) koken, lekker op de bank hangen en een film kijken. Of meer actief een flinke wandeling maken en je hoofd leegmaken. Voor mij geldt, dat ik ook in het weekend toch vaak een lijstje afwerk voor mezelf. Daarnaast doe ik ook andere dingen, gezellig met vrienden eten, of buiten actief zijn met houthakken en een vuurtje. Maar een weekend lijkt net te kort om dat gevoel van de tijd vertragen zo te ervaren, dat ik er echt goed van ontspan. En na een paar maanden heb ik het toch echt nodig om die actie-stand even helemaal uit te zetten. Tegenwoordig lukt me dat gelukkig best snel, vooral omdat ik me er bewust van ben dat het nodig is. Dus zat ik deze vakantie samen met mijn broer 3 dagen op een boot. We voeren langs de kust van Noorwegen. Er was verder weinig te doen. We leefden van ontbijt naar lunch naar diner. En tussendoor vermaakten we ons met naar de horizon staren en een beetje mijmeren. De tijd vertraagde. Een perfecte manier om te ontspannen.