Op de automatische piloot

Daar stond ik dan met mijn magnetronmaaltijd in mijn nieuwe keuken zonder magnetron. In de haast van huis naar werk had ik bedacht om voor een keer een snelle maaltijd te halen. Vanavond weer druk. Maar ik was vergeten dat in mijn nieuwe keuken geen magnetron zit… Terwijl ik dat natuurlijk wel weet als ik erbij nadenk. Hier was duidelijk de automatische piloot aan het werk.

Een paar weken geleden ben ik verhuisd. De weg van huis naar werk is anders maar ik heb me nog nooit vergist. Ik let ook bewust op als ik de straat van mijn werk uitrijd, dat ik niet rechts- maar links afsla, daarna gaat het vanzelf goed. En mijn spullen op een nieuwe plek in een nieuw huis kan ik ook prima vinden. Dat komt omdat ik bewust nadenk waar ik moet zijn. Op het moment dat ik dat niet doe, neemt mijn automatische piloot het over en dan gaat het dus mis.

Een mooier voorbeeld van dat je je gedrag stuurt met je onbewuste- en niet je bewuste denken, is er niet. Iedereen kent wel die momenten dat je gedachteloos per ongeluk een oude route fietst of loopt. Of vergeet uit te stappen bij de juiste bushalte, omdat je in gedachten zit. Vaak heb ik mensen in coaching die echt verbaasd zijn als ik ze uitleg dat je gedrag slechts voor 10% gestuurd wordt door je bewuste denken. Maar het verklaart wel veel! Je wilt veranderen, je wilt dingen wel of juist niet meer doen, maar het lukt je niet, hoe hard je ook probeert. Of het werkt maar tijdelijk, zolang je er heel bewust mee bezig bent.

Talloze handelingen per dag doen we op die automatische piloot: tandenpoetsen, de deur openen, iemand groeten, naar de winkel lopen. Je kunt dingen dus automatiseren. En dat gaat vanzelf, door het heel vaak te doen zoals zwemmen of fietsen. En het kan ook door iets in onbewuste, waar je automatische piloot huist, te veranderen met een NLP-techniek. Dan kan handig zijn bijvoorbeeld als we ons niet zo vriendelijk uiten terwijl we dat niet echt door hebben.

Svenka liep er tegenaan dat ze vaak snauwde als iemand haar wat vroeg als ze het druk had. Iets wat haar leidinggevende niet wilde accepteren, dus kwam ze bij mij. ‘Ik probeer erop te letten, maar toch gebeurt het me steeds weer’, vertelde ze. In een verkennend gesprek kwamen we erachter dat dat snauwen vooral gebeurde als zij iets in de planning had, wat ze dan voor zich uit moest schuiven omdat een ander iets vroeg dat voor ging. ‘Het lijkt dan net of ik niets af kan maken en daar heb ik een hekel aan want dat voelt als falen’, legde Svenka uit. We veranderden in haar onbewuste het idee dat iets niet af kunnen maken falen is. Prioriteiten stellen en werk parkeren, dat later kan, maakten we belangrijk. Daarmee zal Svenka zelfs als ze het niet door heeft, op de juiste manier reageren omdat dan niet het bewuste, maar het onbewuste denken aan het roer staat.

Voor mij geldt dat ik nog even zal moeten wennen aan mijn nieuwe huis. Het zal vanzelf landen in het onbewuste. En voor de zekerheid koop ik toch maar een magnetron…