De juiste balans vinden

Ik ben niet zo van de balans. Ben meer van óf dit, óf dat, en niet zoveel ertussen. Zo heb ik in januari een maand lang helemaal geen suiker gegeten. Maar in december heb ik erg genoten van chocoladeletters, kerstkransjes en gezellige borrels met hapjes en drankjes. Van het ene uiterste naar het andere. En toch zoek ik juist mijn hele leven naar de balans.

Balans, wat is dat eigenlijk?
Balans is geen gegeven, het is niet statisch zoals een stil hangende weegschaal met aan beide kanten precies evenveel gewicht. Balanceren is een werkwoord! Balans ontstaat in de beweging. Het gaat erom die beweging zo klein mogelijk te maken en te stabiliseren. Probeer maar eens op een been te staan. Mijn yoga-leraar zegt dan altijd: je mag de voet en enkel waarop je staat niet bewegen. Maar als ik dat niet doe, val ik om! Ik heb het juist nodig dat ik een beetje wiebel, daarmee corrigeer ik het omvallen. Balans is dus niet statisch, maar dynamisch. Net als een fietser die afwisselend een klein beetje naar links en naar rechts slingert, juist om niet om te vallen.

En met al mijn behoefte aan uitersten vind ik steeds meer de balans. Het helpt om na flink uit de band te springen mezelf even streng in te perken. En nog beter helpt het om de uitersten te verkleinen. Daarin zoek en vind ik de balans, of het nu is met eten, werken, of leuke dingen doen. Soms iets te veel, dan weer even iets minder, en per saldo is het dan mooi gemiddeld. Daarin kan ik mezelf best aardig sturen.

Maar soms gebeurt er iets in het leven, wat je totaal uit balans slaat. Ziekte, overlijden van een naaste, ontslag op het werk. Dat doet een enorme aanslag op je levensbalans. Alsof de weegschaal helemaal uit het lood slaat doordat er een baksteen aan de ene kant wordt gelegd. Dan helpt het niet om heel hard te proberen de weegschaal aan de andere kant te vullen met net zoveel gewicht. Je kunt zoveel geluk en plezier niet forceren. Net zoals je grote tegenslagen in het leven niet kunt tegen houden. Wel kun je zorgen dat je gedurende je leven genoeg gewicht voor grote tegenslagen opbouwt. Hoe dan? Daar is helaas geen pasklaar antwoord op. Dat is voor iedereen verschillend. Gelukkig ontwikkel je jezelf als mens. Als je als kind leert omgaan met kleine teleurstellingen, kun je in je latere leven wat grotere tegenslagen aan. En afscheid nemen van een overleden huisdier in je jeugd, leert je omgaan met de dood van dierbaren in latere tijden.

Daarnaast is het goed om te beseffen dat niet alles maakbaar is en dat ook minder leuke dingen bij het leven horen. Als je dat leert accepteren, kun je het leven wel aan, ook in moeilijkere tijden. Je bewust zijn van de beide zijden van de weegschaal van het leven relativeert enorm. Soms is het fantastisch, en soms is het moeilijk. Maar niets is voor eeuwig, en als je probeert in het midden te blijven schommelen, heb je de balans aardig te pakken.