Mijn nieuwe huis

Mijn huis staat te koop. Twaalf jaar heb ik hier gewoond en elf jaar wil ik hier al weg. Ooit gekozen om met mijn gezin te gaan wonen, maar al lang woon ik er nu grotendeels alleen. Ik vind het te groot, de ligging buiten de stad (in een Vinex-wijk) bevalt me niet. Het is een prachtig, fijn huis, maar niet mijn soort huis: alles is recht en keurig.

Een huis is je basis. Het is de plek waar je thuiskomt, waar je jezelf kunt zijn. Je nette pak uit, joggingbroek aan, lekker op de bank. De plek waar je herinneringen maakt, foto’s ophangt van je dierbaren en tot rust komt. Waar je naar verlangt aan het einde van een lange verre reis. Het is meer dan een ruimte waar toevallig je bed staat.

En ik vond dat niet echt in dit huis. Bleef fantaseren over een ander huis, op een andere locatie. Maar waar? En wanneer? Want dit huis was heel handig voor grote bijeenkomsten met mensen, ligt vlakbij de snelweg, heel functioneel in het leven wat ik leefde en bovendien was de huizenmarkt nu niet echt geweldig… Uiteindelijk kwam er een keerpunt. Een nieuwe baan versterkte mijn nieuwe huis-wens en die zette ik om in actie.

Toen de makelaar kwam kreeg ik de opdracht om alle persoonlijke spullen weg te halen voor de foto’s. En pas toen merkte ik hoezeer ik dit huis tot mijn thuis heb gemaakt. Dat raakte me, omdat ik pas toen besefte wat ik hier allemaal heb meegemaakt. Ik heb er samengewoond, ben er gescheiden, heb mijn kinderen groot zien worden, ben van baan veranderd, heb heerlijk bij de kachel gezeten en rustig geslapen. Nieuwe vrienden gemaakt, waarmee ik gezellige momenten heb beleefd in mijn huis. Feestdagen doorgebracht met familieleden die er inmiddels niet meer zijn. Bijna een kwart van mijn leven heb ik hier gewoond, geleefd. En na 12 jaar ga ik dus weg van de plek waar ik zoveel heb beleefd. In die emotie kreeg ik bijna spijt dat ik het besluit had genomen om te verhuizen.

Gelukkig duurde dat gevoel maar kort. Met het verwijderen van alle persoonlijke spullen werd het meteen veel minder mijn huis. Er ontstond ruimte voor een nieuw huis. Ik begon te fantaseren over waar het nieuwe huis allemaal aan moest voldoen. Keek uren op Funda, klikte op foto’s, bekeek buurten waar ik wel, en waar ik niet wilde wonen.

En toen vond ik het. Mijn nieuwe huis. Een paleisje in mijn ogen. Er moest nog wel wat aan gebeuren, maar in mijn fantasie zag ik al helemaal hoe ik daar zou wonen. Daar zou ik de bank zetten, en daar de tafel, en de tuin zou ik zo inrichten… Dat huis gaat mijn plek wonen. Daar ga ik nieuwe herinneringen maken, samenzijn met vrienden en familie. Het meeste in het huis is een beetje scheef, en er is al helemaal niets keurig. Het zal aardig wat tijd kosten om het zo op orde te maken dat het precies naar mijn zin is en ik krijg er een nieuwe hobby bij: klussen! Ik zal mijn oude huis nog weleens missen. Een heerlijk huis, waar ik met veel plezier heb gewoond.