Wintertijd

Zandra   02-12-2016   No Comments on Wintertijd

wintertijd

Van de week leek het ineens al om 4 uur donker. Ik schrok ervan. Gelukkig kwam het door het slechte weer, en is het ‘pas’ na vijven donker.  Het zijn korte dagen zo. Met donker op, en al lang voor het bedtijd is, weer donker. Ik merk dat ik daar sterk op reageer. Eigenlijk wil ik in het donker nergens meer naartoe! Dat kan natuurlijk niet omdat ik fanatiek sport een paar keer per week, maar dat doe ik dan in de winter het liefst zo vroeg mogelijk op de avond. En daarna met een kop thee op de bank. En nog liever naar bed. Een winterslaap houden. Zo heeft de natuur het bedoeld volgens mij. Als het donker is, doe je niks, maar zit je bij het vuur. Dat deden mijn voorouders in de oertijd, en dat gevoel zit er bij mij nog steeds in.

Vanaf december vier ik Advent. Aftellen naar de kerst en daarna door tot 2 januari. In die periode worden de dagen heel snel korter, tot de zonnewende op 21 december. Daarna worden ze al weer langer, al merk je dat niet direct. Maar als het februari is, is de winter eigenlijk ineens voorbij. Licht, ontluikende knoppen in planten. Fijn om die natuurlijke winterslaap van de natuur bewust mee te maken.

Rust in het hoofd, rust in het lijf. Zo doet de natuur dat ook. Bomen verliezen hun blad, planten hun knoppen. Ondergronds groeit nieuw leven, dat in het voorjaar rap de kop op steekt. De natuur doet in de winter kracht op om straks vol energie weer van start te gaan. Dat zouden wij mensen ook moeten doen. Uitrusten, lichamelijk en geestelijk. Bijslapen. Naar binnen keren met onze gedachten. Vertragen. Zoals ik in de zomer, met mijn volle energie, maar door kan gaan, zo kan ik in de winter af en toe bijna tot stilstand komen.

Ik probeer in die periode zo min mogelijk te doen. Alleen het noodzakelijke: werk, een beetje sporten, en afspraken waar ik echt niet onder uit kan. De rest van de tijd besteed ik aan schemeren: met wat kaarsjes bij de kachel zitten. Heerlijk om mijn gedachten te laten gaan. Mijmeren over afgelopen jaar, en over volgend jaar. Nagenieten van alle fijne dingen, nog eens een traantje laten over minder fijne dingen die gebeurd zijn, of mensen die ik heb verloren. Waar sta ik in mijn leven? Zit ik nog op koers? Doe ik de dingen die ik belangrijk vind? Heb ik me aan mijn goede voornemens gehouden? Breng ik mijn tijd door met de mensen die ertoe doen? Stilstaan bij zaken waar ik in het snelle dagelijkse leven aan voorbij lijk te gaan.

En natuurlijk zijn er in die periode feesten met familie en vrienden. Kerst, Sint maar ook mijn verjaardag. Vieren waar het werkelijk om gaat: samenzijn met de mensen die me dierbaar zijn. Tradities in ere houden, samen vieren, terugkijken naar vroeger, en hen herdenken die niet meer bij ons zijn. Een mooie tijd, die winterslaap-periode. Buiten is het koud en donker, maar binnen is het licht en warm. En het vuurtje brandt niet alleen in de kachel, maar ook in het hart.