Een momentje voor jezelf

relax

‘Er is altijd wel iets te doen.’ Stefan zat tegenover me en vorig week had ik hem geadviseerd om wat meer tijd voor zichzelf te nemen. Even ontspannen, doen waar je echt zin in hebt, zonder gelijk in de moeten-stand te schieten. Vorige keer had hij vertelt wat hij allemaal deed en dat hij zich zo moe voelde. Werk, kinderen, zijn vrouw, het huishouden, klussen in het weekend en dan ook nog naar zijn schoonouders. ‘Doe jij weleens iets echt alleen voor jezelf? ’vroeg ik hem. Hij schudde van nee. ‘Heb je hobby’s? Sporten?’ Ja sporten deed hij wel, tafeltennis, elke woensdag. Vooral om fit te blijven, niet voor de lol. ‘Dus je blijf nooit gezellig iets drinken na zo’n avondje sporten? ’vroeg ik. ‘Nee. Ik ga liever vroeg naar huis, dan kan ik de administratie nog even doen’, antwoordde hij.

Hij had het wel geprobeerd, dat wel, maar het was niet echt gelukt. Op mijn vraag waar ‘m dat dan in zat, zuchtte hij. Het waren drukke weken geweest, hoorde ik aan zijn opsomming. ‘Veel overgewerkt, ouderavond op school en de schutting geverfd nog voor de herfst invalt’. Tja, knikte ik meewarig. Dat klonk ook heel druk. ‘Tegen de tijd dat ik alles af heb, is het bedtijd. En ik heb ook mijn slaap nodig’, besloot Stefan. Ah, daar zat ’m de crux.

‘De essentie van het momentje voor jezelf zit juist daarin, dat je het neemt omdat het nodig hebt. Niet omdat je niets meer te doen hebt’, legde ik hem uit. ‘Niet het moment nemen als het zich aandient, maar als je het nodig hebt! En ook JUIST als je het druk hebt’. Ik citeerde een Chinees spreekwoord, dat gaat over hoe meer stress en drukte je hebt, hoe meer pauze je moet nemen.

‘Je moet zorgen dat je voldoende rust pakt. Als je het druk hebt, of er is stress, dan heb je het heel erg nodig om je lichaam weer te resetten. Even in de ruststand zetten. Dan kun je herstellen en dan hou je het langer vol. En dan heb je meer energie voor alles dat je wilt en moet doen’.

Dat snapte Stefan ook wel. ‘Hoe gaan we er nu voor zorgen dat jij dat gaat doen?’ vroeg ik hem. ‘Waar ontspan je van, waar kom je van tot rust?’ Daarop wist hij niet zo goed antwoord te geven. Op mijn vraag hoe hij dat vroeger deed, voordat hij een gezin had, kwam er ineens van alles boven. ‘Vroeger toen ik nog klein was ging ik vaak vissen met mijn vader. Dan vertrokken we zaterdagmorgen voor dag en dauw en dat was zo rustgevend,’ lachte hij. ‘Heel de dag zitten turen naar die dobber…. Dat zou ik met mijn zoon ook kunnen doen’.

‘Dat is al vast een goed idee voor de weekends’, sprak ik instemmend. ‘Dan heb ik gelijk quality-time met Joost, twee vliegen in een klap! ’grijnsde Stefan. ‘Ik heb er nu al zin in’, zei hij in de deuropening. ‘Mooi’, antwoordde ik’, dan hoor ik volgende week wel of je ook nog iets gevangen heb!’