Donkere dagen

We zijn al weer over de helft van de decembermaand. Hoewel het buiten nog helemaal geen winter lijkt, is 21 december midwinter: de zonnewende. Tot die datum worden de dagen korter en de nachten langer. Vanaf de 21e worden de dagen alweer langer: een paar minuutjes per dag maar, voor het oog nog nauwelijks merkbaar. Ik vind het een heerlijke tijd die ik zo bewust mogelijk wil beleven. De donkere dagen lenen zich bij uitstek om rustig aan te doen en met mijn gedachten naar binnen te gaan. Net als de natuur vertraagt en tot stilstand lijkt te komen, doe ik dat ook. Ik ben minder actief, zit liever met een dekentje op de bank dan dat ik erop uit trek, vooral ’s avonds.

En hoewel de winter alweer bijna op de helft is, lijkt hij dit jaar nog helemaal niet te zijn begonnen. Winterse dagen hebben we nog nauwelijks gehad. Soms regent het, soms lijkt het wel voorjaar: een zonnetje en zachte temperaturen. Verschillende planten in mijn tuin lijken weer te gaan bloeien en ik zie zelfs hier en daar madeliefjes in het gras. Bomen die al het blad hebben verloren in de najaarsstormen lopen opnieuw uit en de magnolia van de buren zit vol met knoppen. De natuur is duidelijk in de war!

En dat terwijl de winterperiode in de natuur juist is bedoeld om tot rust te komen en nieuwe energie op te bouwen voor de lente. Zodat bomen en planten weer opnieuw kunnen uitlopen en nieuwe bladeren, zaden en bloemen vormen. Herstel als voorwaarde voor hernieuwde groei.
Wij mensen hebben dat ook nodig. Zoals we in de lange zomeravonden onze dagen verlengen, korter slapen, energie halen uit de zon, hebben we in de winter de behoefte om meer te slapen, te rusten, te bezinnen. En daarvoor is precies de winter: rust, naar binnen keren. Het licht zien gaan en weer komen. Genieten van de schemer, de rust, de stilte. Weer eens een boek lezen in plaats van blijven hangen voor de buis. Een vuurtje stoken en in de vlammen staren. Nergens naar toe, zo min mogelijk afspraken.

Ik beleef die wintertijd bewust door de tv de woonkamer uit te doen. Niet te veel lampen aan ’s avonds: met aandacht van de schemertijd genieten. Rust: in daden en in het hoofd. De donkere dagen zijn mooi om de afgelopen periode eens te onderzoeken. Wat heb ik allemaal gedaan? Waar ben ik blij mee? Wat had ik anders willen doen? Voorzichtig denken aan wat ik straks in het nieuwe jaar, in de lente en zomer, wil gaan doen. Vertragen. Juist niet doorgaan en doorgaan en over mijn grenzen gaan, maar me vervelen en tot rust komen. Ontspannen. Niet in actie komen maar afronden en naar binnen keren.

Wat zou er van de natuur terecht komen als de winter helemaal niet intreedt? Vast niet zulke mooie en volle bloemen, voedzame zaden, knollen en andere gewassen… Van te kort herstel krijgt de natuur geen nieuwe energie. Ik vertrouw erop dat de winter echt nog komt, met als gevolg in het voorjaar een mooie, volle bloei.

Voorlopig nestel ik me in elk geval lekker bij de kachel met een boek en een kop thee. Mijn gedachten dwalen af naar het voorjaar en het licht. Ik verheug me nu al op de zon en de dingen die ik ga doen als de dagen weer langer zijn. Maar voorlopig geniet ik de komende weken van de rust, het donker, de winter. En ik hoop op een flink pak sneeuw!